Getting through!!

The title does not explain anything right?? I recently read about Milton Hyland Erickson!!
This is an excerpt from Paulo Coelhos's blog.

"At the age of seventeen, Milton Hyland Erickson was a victim of polio. Ten months after he contracted the disease, he heard a doctor tell his parents: “your son won’t live through the night.”

Ericksson heard his mother crying. “Maybe she won’t suffer so much if I get through tonight,” he thought to himself. And he decided not to sleep till dawn.
In the morning he shouted out: “Hey mother! I’m still alive!”"


My father always says, "Once you come out of the difficult times your life changes, It is better than ever..It is grand.. Just have to survive these difficult times.."

Or my mother says, "Whenever there is a storm..Wait..Wait patiently for the storm to pass.Do not light your candle unless it passes.."

So this one is for everyone out there..This too shall pass..Anything and everything eventually passes..
Whatever is the present will be past soon..For now.Just hang on..Hang on for that one night..Wait for that brand new sun..You never know, this sun will be the  beginning of a new life..may be a new era..
It is just about hanging on a little more..

Water and Emptiness!!

Read an amazing thought!!
Let us consider a glass half filled with water. One can not  change the water level in the glass by waging war on the emptiness and trying to rip out the emptiness. The emptiness goes by filling the glass with water.



किती साध्या शब्दांमध्ये किती सुंदर अर्थ आहे.. एखाद्या पाण्याच्या ग्लासातल्या पाण्याची पातळी वाढवायची असेल तर त्यातल्या रिकामेपणाशी युद्ध करून चालणार नाही..तर पातळी वाढवण्यासाठी त्यात पाणीच घालायला हवं..
दोन्ही गोष्टींनी उद्देश्य तेच साध्य होणार आहे...ग्लास भरणे!! पण रिकामेपणाशी युद्ध करून वेळ आणि शक्ती घालवण्यापेक्षा सरळ पाणी ओतण सोपं नाही का??

Spent quite some time on thinking about this one..Simple yet very powerful thought..

पावसाच मन

पावसाला पण मन असतं?

कुणासाठी नवीन आयुष्य घेऊन येतो हा..

तर कुणाचं आयुष्य उध्वस्त करतो हा..

त्यालाही मन असेलच कि..

पावसाच मन..कुणी न समजून घेणारं..

या नवीन चैतन्याने तरारून उठलेलं मन..

नवी पालवी..नवं आयुष्य..नवी उमेद..

पावसाचं मन..प्रसन्न..उत्साही..

थेंबाथेंबातून सळसळणाऱ्या चैतन्यासारखं..

बडबडगीतं म्हणत कुणीतरी सोडलेल्या बोटीसारखं 

ना कालची आठवण ना उद्याची चिंता

पावसाचं मन..निरागस..गोंडस..

त्याच हेलाकावणाऱ्या बोटीसारखं..

अश्रू लपवण्यासाठी भिजणाऱ्या तिच्यासारखं

थेंब काय अन अश्रू काय दोन्हीही पाणीच..

पावसाचं मन..त्या वेदनेसारखं..

बोचणाऱ्या त्या प्रत्येक थेंबासारखं..

खिडकी

आज संदीप खरेच्या कवितेतल्या या दोन ओळी अगदी माझ्या मनातल्या भावना व्यक्त करतायत!!

इथे दूर देशी माझ्या सुन्या खिडकीच्या पाशी..
धरे सर काचभर तडा!!

खरंच..खिडकी..मला माझी खिडकी फार फार आवडायची..
माझ्या रूम मधल्या खिडकीतून सुंदर चाफ्याचं झाड दिसायचं..
पौर्णिमेच्या रात्री त्या फुलांवर पसरलेला चंद्रप्रकाश!!
काय सुंदर दिसायचं सगळं..

खिडकी..जग दाखवणारी..
मनाची असेल किंवा घराची..

आज खिडकी वेगळी आहे समोर..
पण आकाश मात्र तेच आहे..
दिसत नसेल चाफ्याचं झाड समोर..
पण त्याचा वास अजून मनात दरवळत आहे..

याच खिडकीत स्वप्नं पहिली..
काही पूर्ण झाली तर काही..
याच खिडकीतून उडणारे पक्षी पहिले..
पडणारे पतंग सुद्धा इथूनच दिसले..

याच खिडकीत कित्येक प्रश्न पडले..
उत्तरं शोधत किती तास घालवले..
काही उत्तर मिळत गेली..
तर काही प्रश्न गुंतत गेले..

बाहेर तर जग पाहिलंच या खिडकीतून
पण मनात सुद्धा इथेच डोकावलं..
हरवलेल्या गोष्टी शोधता शोधता..
सगळं काही इथेच सापडलं..

खरंच आज खिडकी तर आहे इथे पण ते चाफ्याचं झाड मात्र नाहीये..

Damsels in Distress

                 What an adventurous day we had!! We can not forget this day..This is the glorious day when my dear friend decided to get married!! This is the day when w e roamed around Dallas, Irving, Lovefield airport and whatever you can think of!! This is the day when we just trusted on intuitions..This is the day when I actually said, "प्लीज भगवान जी अब तो हद पार हो चुकी है अब इस दिन में बहोत excitement हो गयी..बोरिंग बना दो जी इस दिन को!!"

              आता अजून न ताणता आपण आजच्या दिवसाकडे येऊया!! So here we are, Sunday the 13th!! 13th OMG!! Now the morning was quiet usual..Tea and old hindi songs..As I am moving to another place, I went ahead and shifted some of my stuff..Now the adventure begins..Now the situation is we have to go to National to get Sonia's car. It is open till 4. We start at 2.45, half way through I just asked Sonia if she had her credit card!! Dear Ms Patil realized that she had left it back home..So we come back and pick it up..Then we try our best to find the National outlet but just can't! Thanks to google maps for the directions..we are lost now..Sunday afternoon..Downtown Dallas!! As the National outlet closes at 4, we decide to head towards LoveField Airport!! Dallas दर्शन!! The American Airlines Center..Place we have never been to!!
रणरणत्या या उन्हात आम्ही फिरतोय..Then finally we reach the LoveField Airport..There Sonia gets in and decides to rent a car from National..Dear god..Thanks a lot, I said in the car..But sometimes relief is a momentary phenomenon I guess!! Looks are soooo deceptive!! The good looking guy at the counter charged Sonia's credit card for ALAMO!! Really!! आणि आता त्या कार्डच लिमिट सुद्धा संपलंय..उद्या काका काकू येणार आहेत..काय करायचं आणि कसं ??

             काही दिवस खूप मजेशीर असतात त्यातलाच हा एक !! मग आता आम्ही घरी यायचं ठरवलं..

             एकदाचं घरी जाऊन चहा प्यावासा वाटतोय..पण पिक्चर अभी बाकी ही मेरे दोस्त!!

             थोडं पुढे आलो..आणि गाडीतून आवाज यायला लागले..आता हे काय नवीन म्हणून मी चुकीच्या लेन मधून गाडी कशीबशी, एका काकांचा कर्कश हॉर्न ऐकून बाहेर काढून पार्क केली..आणि जय हो!! गाडी बंद!! आता काय??

The new scene is me and sonia sitting on a footpath..आणि माझी आयुष्यभराची सगळी महत्वाची कागदपत्र!!

आता मला खरच हसू येतंय..आणि सगळ्यात महत्वाचं..हि गाडी बंद पडण्याची जागा..

We are at one of the best shopping places in Dallas..Highland Park Village!!

In the worst possible attire, we are at the Shoppers paradise..And look it starts raining!!

दिवसभराच्या कडक उन्हानंतर आम्ही फुटपाथ वर असताना पाउस!! नशिबाने माझ्याकडे जिथून गाडी घेतली त्यांचा 

कार्ड होतं..Pure luck!! आता त्यांनी फोने उचलला तर ना..खूप वेळाने त्यांनी फोन उचलला आणि मग towing van ची व्यवस्था केली..त्याला अजून तास दीड तास नक्की लागेल..आता मग काय करायचं? मग सोनिया गाडीजवळ थांबली आणि मी गेले कॉफी आणायला..

              सकाळपासून २ ब्रेड चे तुकडे खाल्ले होते..आता तर भूक सुद्धा मेली होती..I entered Highland Park village..It is super classy..Jimmy Choo, Escada, Five and Ten, Bang & Olufsen and what not..Amazing luxury shops..and I didn't even think of going in..My credit card is going to be happy for that..:) Finally reached starbucks..Got coffee and muffins..Good to go..Most importantly WATER..ये सोडा-शोडा सब अपनी जगह..पाणी का काम पाणी हि कर सकता है!!

              खरच जब वी मेट ची आठवण येत होती..मग मी गेले परत गाडीच्या इथे..

आम्ही खरच छान गप्पा मारल्या इथे बसून..आणि ठरवलं..It is time to take life second by second..Not month by month, day by day, minute by minute as we didn't know what adventure is in store for us next moment!!

The most important thing!! This day should be engraved in GOLD as my dearest friend finally finally decides to get married..देवा संकटांनी का होईना..लोकांना सुबुद्धी सुचते !! Yes! Now you know this is the where Sonia decides to get married..आता यंदा कर्तव्य आहे!! म्हणा जर २०१२ मध्ये सर्वनाश नाही झाला तर..:):):)

            Ohh..Back to our story..SO this towing truck..आजोबा आले एक towing truck घेऊन..मी इतनी प्लीस्ड किसीसे मिलकर नाही हुई ठी जितनी आज  आजोबा से मिलकर हुं...आता त्यांनी गाडी त्या ट्रक मध्ये लोड केली..माझ्या मनात धाकधूक..सगळं काचेचा सामान होतं ना त्यात..मग आम्ही दोघी त्या ट्रक च्या एका फ्रंट सीट वर बसलो..आणि सीट बेल्ट मध्ये पण मावलो..मी आणि सोनिया!! I know..Very hard to imagine!! आता घरी जायच्या रस्त्यात..आजोबांना बोर होऊ नये म्हणून आम्ही मध्ये मध्ये बोलत होतो त्यांच्याशी..पण खास काही नाही..ते फार जोरात गाडी चालवत होते..मला वाटतंय विसरले असावेत कि हा ट्रक आहे!! आम्ही  कसेबसे घरी आलो..गाडीतून सामान काढलं..आता माझा या घरी गरजेचं काहीही सामान नाही..उद्या घालायला कपडे पण नाहीत..मग साईसोबत आम्ही walmart मध्ये गेलो, माझ्यासाठी कपडे घ्यायला नाही

सोनियाला सामान घ्यायचं होतं..मग दुसऱ्या घरी जाऊन कपडे आणले..आता बास..आता भूक लागली आहे..घरी आलो आणि मग पिझ्झा मागवला..तो सुद्धा उशीराच आला..

              आणि आता मी झोपतीये..संपला आजचा दिवस!!संपला एकदाचा हा दिवस..आता उद्या काय होईल माहित नाही!!

वादळापूर्वीची ती भयाण शांतता..

जणू काही निसर्ग स्वतःचाच 

रुप एकदा न्याहाळतोय..शेवटच..

काळ-कुट्ट झालेलं आकाश 

भरून आलेलं आकाशाचं मन..

त्यात सगळं दाटलाय..

भावनांनी थैमान घातलंय..

आणि मग..तो क्षण..

होत्याच नव्हतं करणारा.. 

अनेकांचं आयुष्य बदलणारा..

वर्षानुवर्षांची मेहनत उध्वस्त करणारा..

अस्तित्वावरच प्रश्नचिन्ह आणणारा..

तो क्षण..आता मात्र भूतकाळात गेलेला..

आता जणू काही पहिल्यांदाच 

आकाश स्वच्छं दिसतंय..

ते काळे ढग दूर निघून गेलेत..

मन मोकळं करून आकाश शांत झालंय..

दमून गेलंय..निरभ्र आकाश..

एक नवीन उमेद देतंय..

पुन्हा एक नवीन सुरुवात करण्याची..

आकाशाच्या आरशात स्वताला पाहण्याची..

सर्वस्व गमावलं तरीही नवा डाव मांडण्याची..

Predictions..Speculations..

                  Computer Architecture on my Mind..I am currently working on my CompArch project..I really find this one really really interesting..It is all about predicting outcomes and increasing the speed..Isn't this human tendency?? I would really like to know my future before it actually comes and off course I want to do everything as fast as I can..The only difference is in the computer architecture course we are talking about microprocessors and here about life!!
                   Lets start with a simple example, I am leaving office..My mind is filled with calculations and prediction for the time I will reach home..Then I start considering parameters like speed limits, traffic, lights, roads etc etc etc and predict the destination time! How on earth am I going to enjoy the drive back home??
Similarly in computer architecture, we study how to increase the speed of computations and how to predict the outcome of operations without actually doing them..
                   I wish the predictions were easy and most importantly accurate!! There are different types of predictors(Now I am back to microprocessors..I wish I was talking about life.:):) ) For people who do not know much about this subject(including myself) lets try and make it simple..Lets stick to only branch predictors..These are the methods for deciding whether a branch will be taken or not..In simple terms it will decide whether I will or will not be doing a certain thing..
                    Lets start with the basic ones, "Static Predictors"..These are pretty dumb..They decide the direction of the branch even before the program starts executing!!These are like our attitudes, some of us start working on a project/goal by deciding they will/wont be able to complete it..We call them pessimists or optimists..
                   Then come the "Dynamic Predictors"..They predict the behavior by taking into account the last prediction of the same branch and all other branches..This is like the example we discussed about leaving office..We predict the time by considering all the situations we had been into..Generally we call them the "practical people"..A person who analyses the situation and then decides his/her course of action without getting emotionally attached to them..
                  There are five more types, but for now these two are good enough!!I hope someday we will achieve 98% efficiency in predicting life..:):). .Just kidding..Hope that doesn't ever happen..Otherwise the word  "surprise" will no longer be in the dictionary!!