The climb

                     This is one of my all time favorite..I used to sit on the other side of the world and how my life on the other side would be? Now I am here on the other side of the world and still wonder how my life on the other side would be? I guess the 'The wondering part' is never going to end...So as I was wondering today, I thought of sharing one of my favorite songs here..

                      This song really depicts my feelings..I am very closely attached to this one!! As Miley Cyrus correctly says Its the climb..Sometimes we just have to keep going and enjoy the climb..It is truly beautiful..हे गाणं मला पदोपदी आठवण करून देतं , कि खरच काय सुंदर आहे माझं आयुष्य..मी अजून लिहायला लागले तर कदाचित विषयांतर होईल..So back to the song..There is always going to be something or the other but I hope that does not make me forget the great life I currently have..With caring and loving people around me, a very very strong support system back home!! Like correctly said in the song, 

                         "There is always going to be another mountain , I'm always gonna wanna make it move"

                       Then I realize something my mother keeps saying, "It is equally important to know where to stop as it is important to know where you want to reach or what you want to achieve." The mountains are never going to end..and what is more important is the climb..Whats more important is having the faith..Whats more important is keep moving..Frankly I am no one to lecture anyone about all this, so I will write some lines from the same song here

                       

There's always gonna be another mountain

I'm always gonna wanna make it move

Always gonna be an uphill battle

Sometimes I'm gonna have to lose

Ain't about how fast I get there

Ain't about what's waitin' on the other side

It's the climb

A journey..may be to discover

                          This is some part of my travel log during my journey back to Dallas..I was just reading it after coming here..I thought of some part can be shared..I do not want to claim that this one is unedited version or complete version.(well whatever is written is unedited but you know the kind of a person I am, I will not write everything!!) So these are just some paras from the log.

             आज विचार आला, एकदा लिहावं बसून जे काही मनात येतंय ते..सलील कुलकर्णींचा "लपवलेल्या काचा" वाचताना असं मनात आलं..हे पुस्तक मला पूर्ण प्रवासभर पुरवायचं..:(..तर हि कल्पना मिळाली सलील कुलकर्णींच्या लेखातून..रात्रभर जागं राहून लेख लिहिण्याच्या प्रयत्नातून..

            आज खूप खूप भरून आलाय.असं वाटत काहीतरी चुकतंय..कदाचित परत जाण असेल..काल एकाच रात्री प्रचंड विचारांचा ताण मेंदू सहन करू शकल्याने, तो shut down झाला होता..सगळं काही खाऊन घेतलंय डोक्याने..आता फक्त रवंथ!! रवंथ वरून आठवलं, आता छान कॉफी पिणार..कॉफी पिऊन मेंदूला चालना मिळणार(?)..खरंच caffine रक्तात भिनत असतं तर कधी कधी माझ्या रक्तात RBC/WBC पेक्षा तेच जास्त झालं असतं..असो..ती फ्रेंच कॉफी प्यायाचीच राहिली..एवढ्या हौसेने मी ती किवळकरांकडून आणली होती..माझं अक्षर का एवढा खराब येतंय?? विचारांचा आणि लिहिण्याचा वेग एकमेकांपेक्षा इतका वेगळा का असतो? बर्र आणि किवळकर चहावाल्यांकडे लोक साड्या घ्यायला कसे येऊ शकतात?? अशा मजेशीर गोष्टी पुण्यातच होऊ शकतात..

            .....................................

            जायचे..पोचायचे इतुके मज ठावे...छान गाणं आहे ना..

            ................................................

            आता वाटतंय जरा अजून घरी राहिले असते तर बारा झालं वाटतं..आता विचार तर खूप येत आहेत..पण कागदावर उतरवणं किती अवघड वाटतंय..

           .....................................................

           कितने दफे दिल ने कहा..दिल कि सुनी कितने दफे..

           खरंच मला मानाने किती वेळा सांगितलं आणि मी माझ्या मनाचं किती वेळा ऐकलं? हिशोब लावणं अवघड आहे ना ? मनाचा problem असा आहे कि ते सांगतच रहातं , पण आपण तशी किंवा त्यावर कृती करायची कि नाही ते आपल्यावर सोडतं आणि आपण कुणावर? बापरे असले अवघड प्रश्न नकोत आणि त्या प्रश्नांची सोपी उत्तरं तर त्याहूनही नकोत..

             ...........................................................

              लोकं आईला म्हणतात, तुम्ही भाजी घ्यायला गेल्यासारखं पटकन लातूरला जाऊन येता !! खरंच आहे म्हणा , आम्हाला लातूरला जायला तयारी/ तिकीट/त्रास असल्या "तकार" गोष्टी मध्ये येत नाहीत..अरेवा "तकार" आपला नवीन शब्द...

              ............................................................

             एक धागा पकडून होणारा विचार..म्हणजे काय असतो? आधीच विचार करण्याचा छंद आहे मला..आता एक धागा पकडून होणारा विचार यावर सुद्धा विचार...

              .............................................................

A week full of ....

                  Almost every day of this week I was watching a movie or natak..Seriously every day!!! Started with a new marathi movie "झकास" with my mom..मजेशीर आहे तसा..एकदा बघायला हरकत नाही..तसं खास काही वेगळा नाहीये त्यात पण तरीही पूर्ण वेळ हसायला येतं..फार डोकं लावून बघण्याचा सिनेमा नाहीये हा..हसा आणि बाजूला ठेवा.. मी बघितला कारण मला अंकुश चौधरी आवडतो..आणि सई ताम्हणकर सुद्धा..मग मंगळवारी "पुन्हा सही रे सही"..खरच भारत जाधव ने काय काम केलंय त्यात..मी पहिल्यांदीच पाहिलं हे नाटक..मदन सुखात्मे, रंगा , गलगले , हरी..बाप रे..चार इतकी वेगळी व्यक्तीमत्व..एका वेळी एकाच रंगमंचावर!! काय गम्मत आहे का??? मला तर..मला तर "enjoy" , "जेवायला जेवायला जेवायला" , "शाब्बास गलगले" ...माझ्या तर डोक्यातच बसलं होतं सगळं..

                  मग दुसऱ्या दिवशी बाबांसोबत "मी नथुराम गोडसे बोलतोय" बघायला गेले होते..शरद पोंक्षेच काम खरच अप्रतिम आहे..ते जे बोलतात त्यात एक रुबाब आहे, असं वाटत कि खरच नथुराम गोडसे आपल्या समोर उभे राहिले आहेत..त्यांच्या बोलण्यातून / अभिनयातून नथुराम गोडसे प्रत्यक्षात असल्यासारखे वाटतं..सावरकरांबद्दल बोलतानाचा आदर..निर्वासितांच्या स्थितीबद्दल बोलतानाची तळमळ..अखंड सिंधूनदी ची स्वप्नं बघताना त्यावरचा विश्वास, गांधींबद्दलची मत मांडतानाचा आदरयुक्त विरोध..मृत्यूला न घाबरता सामोरं जाण, भविष्य माहित असताना सुद्धा वर्तमानात कुढत न बसण..अप्रतिम उभा केलंय त्यांनी..नाटक बघून झाल्यावर मन अगदी सुन्न झालेला असतं..खूप प्रश्न येतात ज्यांची उत्तर आपल्या कक्षेच्या बाहेर असतात..

                 त्यानंतर "sherlock holmes"..A lot has been said about that movie so not really much to say or write..

And then my all time favorites at home..Rajshri movies, DDLJ etc etc..I wish they show all these movies in theaters.. 

New year, latur and more

                   Wish you all a very very happy new year..I spent this week in Latur and Nalegaon..
Latur..It is not really a very small city...I have a very strong bond with this city..Apart from the fact that I was born there, I have other special bond with the place..First of all my brothers stay there..And secondly people who know me, very well know that how much time I spend there..Lets talk about the city and my favorite places..First is PVR, I have seen many movies here, when I got my own car for the first time, this is the place I went to!! Me, gauri, ashish and aniket have crazy memories with the place..Then come Golai , Pooja, Memsaab (This shop is really good...don,t go by the name), kisan halwai, tulsidham (sushita mavshi stays there), the new sai mandir , polytechnic ground and so on..These places have not even changed in years..Most importantly I love people here..On a personal level I do not have any friends there, but a huge family, family friends fill that gap..Feels so good be there..
                  New year!! This was the perfect new year's eve, watching TV at home, eating a variety of foods, having ice-cream at 12..Baba's comments, gauri's jokes, aai's  answers!! Everything was just perfect!!

                 

A trip to satara..

               आज साताऱ्याला गेले होते..मी आणि सपना काका काकूंना भेटायला गेलो होतो..खरच काकूंच्या हातचं जेवण म्हणजे मेजवानीच असते..You need to be very very lucky for that!! :)...छान दिवस घालवला आजचा..काका-काकू, the great naikwadi brothers, तन्वी , अमान-अयान , संस्थानिक आणि मावशी..वेळ कसा नी कधी गेला ते कळलाच नाही..

               काकूंचा आग्रहाने खूप खूप जेवायला वाढणं, काकांचे किस्से आणि अनुभव..जुबेर आणि परवेझ ची चेष्टा..काकू काय मस्त जेवण बनवतात कि माणूस एका वेळी किमान दोन वेळेच जेवून परत येत..काका एवढ्या प्रेमाने विचारपूस करतात आणि सांगतात  कि खूप खूप छान वाटतं..आणि हो असाही प्रश्न पडतो कि एवढ्या चांगल्या आईबाबांना एवढी विचित्र मुल कशी मिळाली!! :):):):) 

                 साताऱ्यातून निघताना, इतका जड जात असतं मला आणि सपनाला कि काय सांगू..असं वाटत कि अजून थोडा वेळ थांबता आलं तर किती बरं होईल..खरच आयुष्यात अशी लोक सोबत असली तर आणखी काही असण्याची गरजच वाटत नाही..बाबा नेहमी म्हणतात, चांगली लोक भेटायला खूप नशीबवान असावं लागतं..

                खरच..आयुष्यात अशी लोक असणं किती महत्वाचा असतं हे कळत..इतकी चांगली चांगली लोक पदोपदी सोबत असताना एकटेपणाचं रडगाणं कशाला!! उगाचच म्हणत बसायचं का कि मी एकटीच राहते वगैरे वगैरे..सलील कुलकर्णींच्या एका लेखात त्यांनी म्हणलं होतं एकटेपणा दाखवायची fashion चं आली आहे सध्या..अर्रे इतकी सगळी लोक एका फोनच्या अंतरावर आहेत ना आपल्या..माझ्याकडे एक सल्ला आहे आपल्या सगळ्यांसाठी..पुढच्या वेळी एकट वाटला ना कि मला फोन करा.. :):):) (I will try my best to pick it up, my record isnt good though!!) मजेचा भाग वेगळा..खरच हा सल्ला उपयोगात आणून तर बघा ना , (मला फोन करायचा नाही) तर अशावेळी एका व्यक्तीला फोन/मेल करायचा जिच्याशी/ज्याच्याशी खूप दिवसात बोलणं नाही झालं..खूप खूप छान वाटेल..आणि जर मी त्या व्यक्तींपैकी एक असेल तर मला पण खूप खूप छान वाटेल:):)..आता लवकर कोणाला तरी एकटेपणा जाणवू दे म्हणजे मला फोन येईल!! :):):   

One more Birthday..Many more surprises..Many many cakes

                  One more Birthday!! Turning a year older..Somethings just do not change..The series of surprises started at sharp 12!! Really got many many wonderful gifts..I wish I could just stay there with aai, baba, gauri..

आयुष्यात खरच अजून कशाची गरज असते?? कधी कधी विचार येतो, काय करतीये मी, का करतीये असं..घरापासून लांब..काय मिळवण्यासाठी काय गमावत आहे?? 

               Coming back to surprises..Amita and Gauri gave me some of the best gifts ever..I am truly grateful to have these two girls in my life..After the emotional gifts and fantastic surprises at 12, my sweet little brothers made the morning..Ashish and aniket also surprised me with the surprise trip to Pune..After that aparna tai and Rutuj came with a wonderful cake..We had 6-7 cakes this birthday!! After the traditional birthday breakfast and traditional birthday meal, we had some unpacking to do..Then it was Parvez and Sapana to surprise me!! I just dont understand, how do they manage to surprise me in the same fashion every time..

                 Cant write any more..Somethings cant be written..

खरंच कधी कधी विचारांच्या गुंत्यात इतके गुंतून जातो आपण कि एक विचार सोडवणं अशक्य वाटायला लागतं..मग एकटेपणा जाणवायला लागतो..समुद्राच्या मध्यभागी असताना तळ, किनारा या गोष्टी किती महत्वाच्या असतात हे कळत..पण म्हणलंय ना "sometimes you just have to pick yourself up and CARRY ON.." 

अशाच एका संध्याकाळी 

घरापासून इतके लांब 

विचार करत बसले होते

शोधात होते मनाचा थांग..

शोधत होते काहीतरी 

कुठेतरी हरवलेले

रे मना सांग ना मला

कुठे रे  शोधू मी आता 

किनारा दिसेना..तळ गवसेना..

माझ्याच मनात मी गेले हरवून..

काहीच का कळेना आता 

विचार करून गेले शिणून..

अशीच थकून बसले असता..

हळूच एक आवाज आला..

काय शोधिसी हे तरी आहे 

का नक्की ठावूक तुला.

कधी कधी गुंतते मन

फक्त विचारांच्या गुंत्यात

तेवा फक्त एक धागा 

मदत करतो उलगडण्यात